30-05-2016

Vastbesloten vechten voor je land

Hartstikke trots is hij op zijn land. En graag laat hij het ons zien, onder het genot van wat zelf verbouwde groenten. Boer Viernes kan niet wachten om ons zijn verhaal te vertellen.

Dat verhaal begint in de jaren ’50, als zijn vader op het land als boer begint. De eigenaar int de huur via een zogenaamde administrator, dat gebeurt wel vaker op de Filipijnen. Na de dood van zowel de eigenaar als de administrator, beweert de dochter van de administrator dat zij de eigenaar is. Vervolgens betaalt de familie huur aan haar.

Maar ondertussen heeft Viernes’ vader in 1980 ook een zogenaamde titel gekregen. Dat houdt in dat hij na 15 jaar land bewerken het land mag opeisen en rechtmatig eigenaar is. In 1995 is de familie dus officieel eigenaar, maar daar komen ze in 2002, na de dood van vader Viernes, pas achter. Viernes junior besluit uiteindelijk om niet meer te betalen. De dochter van de vroegere administrator besluit daarop om Viernes aan te klagen en zij wint. Drie huizen van de familie op het land worden gesloopt. Viernes is er kapot van.

Drie huizen van de familie op het land worden gesloopt. Viernes is er kapot van.

Samen sterk tegen onrecht

Gelukkig keert het tij in 2008. Samen met Mensen met een Missie vecht Viernes terug tegen dit onrecht. Hij start zelf ook een rechtszaak en weigert het land te verlaten of een deel van de opbrengst af te geven. Hij wint. Voor nu dan, want de vrouw gaat in hoger beroep. Die zaak moet nog voorkomen.

Het is mooi om te zien hoe veerkrachtig en vastbesloten boer Viernes is. Deze zaak speelt al bijna vijftien jaar maar Viernes is een vrolijke en trotse man. Nog altijd wordt hij geplaagd door de vrouw die beweert dat zij de eigenaresse van de grond is. Regelmatig komt ze samen met de politie een deel van de oogst ophalen. Maar die oogst krijgen zij niet mee.

Voor mij is het amper te bevatten wat hier speelt.

In eerste instantie kan ik al niet begrijpen hoe die dochter van de voormalige administrator überhaupt al het idee gekregen kan hebben dat ze de eigenaresse is. En dat zij een eerdere zaak gewonnen heeft, snap ik dan ook echt niet.

Ik ben blij dat boer Viernes de hulp krijgt die hij nodig heeft. En dat ik zijn verhaal kan delen, iets wat hij heel graag wilt, maakt me ook gelukkig. Ik heb met eigen ogen kunnen zien hoe hard die hulp en dat delen van verhalen nodig is.

Ik heb met eigen ogen kunnen zien hoe hard die hulp en dat delen van verhalen nodig is.

Strijd je mee met boer Viernes tegen APECO?

Doneer hier