7-12-2016

Supernon op gele teenslippers

We zijn op het Indonesische eiland Flores, in het dorpje Magepanda. Terwijl achter ons een quiz gaande is over mensenrechten en huiselijk geweld, scheppen wij een riante lunch op. Met mede-reporters Hanneke en Quirine sta ik bij zuster Eustochia. Een non van in de 70, die nog elke dag verschillende dorpen bezoekt. Dat wil zeggen, wanneer ze niet bezig is met het onder druk zetten van politici om beleid te veranderen. Elke maandag verstuurt ze 20 sms’jes om hen achter de broek te zitten.

Zuster Eustochia loopt met haar bordje naar een veranda in de schaduw, bij het lawaai vandaan. En wij snappen dat we met haar mee moeten lopen. Stapje voor stapje schuifelt ze voor ons uit op haar gele teenslippers.

zr-eustochia-en-saskia-voorweb

Saskia met zuster Eustochia

Twee zwangerschappen beëindigd, door schoppen in haar buik

‘Zuster Eustochia, hoe bent u ooit met dit werk begonnen?’ vraagt een van ons.
En ze vertelt ons over haar eerste ‘geval’. Een meisje dat seksueel misbruikt werd door haar vader, een belangrijke legerofficier. De zuster praat verder en maakt op een gegeven moment boksbewegingen met haar handen. Ik wacht nog op de vertaling, maar Hanneke heeft het al begrepen en slaat haar handen voor haar mond. Dan komen de woorden van Sumi, onze vertaalster, bij me binnen. Twee zwangerschappen. Twee keer door haar vader beëindigd. Door in haar buik te stompen en te schoppen.

zr-eustochia2-voorweb

Zuster Eustochia in actie

Mannen met geweren bij het klooster voor de deur

Godzijdank is het het meisje gelukt om van huis weg te vluchten en is ze bij zuster Eustochia terechtgekomen. Niet lang na haar komst staat er een groep mannen met geweren bij het klooster voor de deur. Zuster Eustochia doet open. ‘Waar is zuster Eustochia?’ wordt haar gevraagd. ‘Die ken ik niet,’ antwoordt ze. En de mannen vertrekken. Zuster Eustochia vertelt hoe ze het meisje naar een andere stad brengen en haar helpen om haar naam te veranderen. ‘Maar hoe is het dan met haar afgelopen?’ willen wij weten. De broer van het meisje had lucht gekregen van wat zijn vader zijn zus had aangedaan. Hij is teruggegaan naar huis en heeft zijn vader vermoord, vertelt de Eustochia.

De kust veilig

Nu de kust veilig was, kon het meisje terug naar haar familie. Terug in haar dorp heeft ze een politieman leren kennen. ‘Een goeie,’ voegt de Zuster toe. Iets dat in Indonesië eerder uitzondering dan regel is, zijn we deze week achter gekomen. Ze zijn getrouwd en hebben inmiddels twee kinderen.

Een cape heeft ze niet nodig. Ook in een habijt kun je prima heldendaden verrichten.

Deze gebeurtenissen waren voor Zuster Eustochia de start van een leven lang mensen helpen en strijden tegen onrecht. En nog elke dag zet zij zich hier weer voor in. Een cape heeft ze niet nodig. Ook in een habijt kun je prima heldendaden verrichten.