25-01-2017

Deze reis naar Indonesië was mijn hoogtepunt van 2016

Ook al ben ik al een paar maanden terug van mijn reis als reporter naar Indonesië, mensen vragen me nog steeds hoe mijn reis was. Daar ben ik heel blij om.

Om twee redenen. Ten eerste geeft het mij de kans om erover na te denken wat de reis voor mij heeft betekend. Ten tweede kan ik zo meer vertellen over de mensenrechtensituatie in Indonesië. Meer specifiek over de problematiek van mensenhandel. Een complex en veelomvattend thema.

Wat armoede doet met mensen

We hebben het Indonesische eiland Flores bezocht, waar we lokale mensen hebben ontmoet, die uitlegden hoe zij dagelijks vechten tegen de problematiek van mensenhandel. Op het eiland heb ik met eigen ogen gezien wat armoede doet met mensen.

 

Een markt op het eiland Flores, Indonesië

Mannen uitgebuit op palmolieplantages, vrouwen als huisslaaf

Ik heb gezien hoe een uitzichtloze economische situatie mensen ertoe dwingt hun heil ergens anders te zoeken. Mannen die in Maleisië in de illegaliteit moeten leven en uitgebuit worden op palmolieplantages. Vrouwen die als hulp in de huishouding gaan werken, maar als huisslaaf behandeld worden. Of erger, in de prostitutie belanden.

Slachtoffer van mensenhandelaars

Op Flores werd me duidelijk hoe voorkomen kan worden dat mensen in hun zoektocht naar een beter bestaan, slachtoffer worden van mensenhandelaars en van uitbuiting. Door voorlichting te geven over de gevaren van arbeidsmigratie. Door mensen te wijzen op het belang van de juiste papieren, van duidelijke afspraken met een mogelijke werkgever in een ver land.

In mijn rol als reporter, probeerde ik de juiste vragen te stellen om de complexe problematiek te begrijpen. Ik zag de ogen van de mensen daar oplichten als ik vragen stelde.

Ik merkte dat onze aanwezigheid een bevestiging was dat zij gehoord worden en niet het gevoel hebben, dat ze alleen zijn in hun strijd.

Ik heb gezien hoe kwetsbaar mensen zijn als de armoede groot is, er weinig onderwijs is en weinig perspectief op een beter bestaan. Dan zijn mensen bereid om grote risico’s te nemen om hun leven een beetje beter te maken.

In het dorp Magepanda op het eiland Flores, Indonesië

Hoe zou het anders kunnen

Wat zou het een verschil maken als de duizenden mensen die nu hun heil in verre landen zoeken, de middelen hadden om een beter bestaan op te bouwen in hun eigen leefgebied. Of wanneer deze mensen gewapend met kennis en goede papieren op een veilige manier kunnen migreren om zo hun familie die achterblijft, financieel te ondersteunen.

Mijn eigen familie

De mensen op Flores hebben grote indruk op mij gemaakt. Deze reis heeft mij een beter begrip van Indonesië gegeven. Flores ligt vlak boven west-Timor, waar mijn eigen familie vandaan komt. Ik vraag mij af in hoeverre mijn ±75 neven en nichten, die nu waarschijnlijk al kinderen hebben, te maken hebben met de problematiek van mensenhandel.

Ik heb in ieder geval nog meer vragen aan mijn moeder die in de jaren ’70 met mijn Indische vader succesvol naar Nederland migreerde.

De reis als reporter was een persoonlijke ervaring, waardoor ik mijzelf beter heb leren kennen. Deze reis gaat bij mij te boek als hoogtepunt van het jaar.