29-03-2016

Opgroeien in de buitenwijken van Cali

De kop is er af: vandaag hebben we vier plaatsen in Cali bezocht en nu beginnen we te snappen wat het betekent om reporter te zijn voor Mensen met een Missie. Na de vlucht van 11 uur zijn we gisternacht laat aangekomen en vanochtend om 9 uur meteen in een busje met vijf mensen van de Afro Pastoral op stap.

Op het programma staat een bezoek aan een kindercrèche, vervolgens een ontmoeting met jonge priesterstudenten, een bezoek aan een cultureel centrum en een ontmoeting met talentvolle jongeren op plaatsen met mooie namen als de blauwe plas (charco azul), grote vlakte (potrero azul), groene weide (llano verde) en Panorama.

Vluchten van geweld

Maar wat een barre levensomstandigheden. De locaties liggen allemaal midden in de wijken die bewoond worden door Afro-Colombianen. Dit is een grote, arme groep die van oudsher in de kustgebieden van de Pacific leven, maar vandaar hebben moeten vluchten door het geweld van de FARC, paramilitaire organisaties of drugsbendes. Zij zijn onder meer in de buitenwijken van Cali terechtgekomen (vooral daardoor groeide de stad van 700.000 naar 4 miljoen inwoners) en hebben daar een marginaal leven.

Veel mensen zijn gevlucht voor het geweld van FARC, paramilitairen en drugsbendes.”

De kinderen in crèche hebben moeders die elders voor minimumlonen kunnen werken, veel vaders zijn nergens meer te bekennen. Het cultureel centrum ligt in een soort Batadorp voor 30.000 mensen van wie de meeste leefden van inbraken en andere criminele activiteiten. Je zou zo maar kunnen denken: als je hier opgroeit, dan is het leven uitzichtloos.

Vertrouwen op een beter leven

En nu komt het mooie van wat we vandaag gezien hebben: op iedere locatie hebben we mensen ontmoet die proberen om jonge mensen uit het slop proberen te houden. Door muziek en dans, onderwijs over leiderschap, de rechten van het kind, en de etnologische historie van de Afro-Colombianen maar vooral door ze het vertrouwen te geven dat ze zelf een rol kunnen spelen om in beter doen te raken. Vandaag ben ik meer mensen tegen gekomen die bezig zijn het leven van anderen te verbeteren dan ik me kan heugen.

“Ik heb nog nooit zoveel mensen op één dag ontmoet die anderen helpen.”

30-03-2016

Een echte Ticuna

“Wat hij ook doet en wat hij ook wordt”, zegt Catarina over haar tweejarige zoon Rolki Estefan, “hij moet twee dingen leren: Ticuna spreken en vissen”. Die twee vormen voor… lees verder

Reporter: Siwert de Groot
Land: Colombia

30-03-2016

Op zoek naar vrede

De hoop en verwachting was dat 23 maart, net na onze terugkomst, het vredesakkoord tussen de Colombiaanse regering en de FARC, de guerrillabeweging, getekend zou worden. Het akkoord is uitgesteld,… lees verder

Reporter: Jan de Groot
Land: Colombia