25-01-2016

Kruisbestuiving tussen twee continenten

Reporter Carola Rossing reisde met ons mee naar Kameroen. Een indrukwekkende reis door een bijzonder land. In dit blog beschrijft zij haar ervaringen.

In deel 1 van haar blog vertelt Carola hoe het bezoek aan een gevangenis haar nederig maakt en hoe zeer zij onder de indruk is van de manier waarop Kameroeners positieve verandering teweeg brengen.

Vrede tussen dorpen door grond te verbouwen

Dan brengen we een bezoek aan vrouwenprojecten op het platteland. De bijna onmogelijke zandpaden vragen om een vierwielaandrijving. We slalommen om gaten heen. Wat een beleving! Overal kindertjes in schooluniformen, spelend, zwaaiend, vrouwen die spullen op hun hoofd vervoeren, mannen met takkenbossen op hun motoren en her en der lemen huizen, al dan niet met rietendaken. Ik bevind me in mijn eigen magische kindertekening die ik vroeger op de basisschool van Afrika maakte. Aangekomen worden we ontvangen met muziek en dans, toneel en eten, en met gepassioneerde verhalen. Nog niet zo lang geleden maakten hun mannen met het naburige dorp ruzie. De conflicten liepen hoog op; soms vielen er zelfs doden. Toen bemiddelingspogingen mislukten, besloten de vrouwen van deze twee dorpen vrede met elkaar te sluiten en samen een stuk grond te gaan bewerken. Zaaien, verbouwen en oogsten. Hoe symbolisch. Uiteindelijk sloten de mannen zich bij de peacemakers aan.

Multiculturalisme? Geen probleem.

In het laatste project hebben we een boeiende dialoog met zeven imams en een tiental islamitische vrouwen. Wij praten over de Koran en over onterving van de vrouwen. Een levensgroot probleem dat de imams samen met de vrouwen in goede banen proberen te leiden. We hebben het ook over de positie van de vrouw binnen de Islam en over polygamie. En voor het eerst komen ook onze Europese problemen in beeld. We zitten op zolder, in de geestelijke ruimte, met reflectie en uitwisseling. Over en weer bevragen en voeden we elkaar over de wederzijdse maatschappelijke vraagstukken. Daar waar wij bijvoorbeeld in onze samenleving worstelen met multiculturele problemen, leven zij in vreedzame co-existentie. Hoe kan dat? Door de kaders te ontwarren en te kijken welke situatie waarbij hoort: gaat het om politiek en wetgeving, om religie en koran of om stam en culturele traditie? Eenvoud werkt! Natuurlijk wel met respect voor elkaars systeem. Inspirerend!

Kameroen Carola in gesprek vrouw

Will- aan waypower koppelen

Wat deze reis me leert is om vanuit het Kameroense paradigma te kijken en onze hulp bij hun bezieling aan te laten sluiten. Dat we ze de ruimte geven om het huis op hun manier, in hun tijd, en met de middelen die voor hen geëigend zijn te mogen bouwen en inrichten. Slechts verandering van binnenuit is blijvend. Luisteren naar het hoofd, onze gedachten, is hierbij niet de juiste weg. Ik voel keer op keer dat ik me alleen via het hart kan afstemmen op hun wereld. Alleen dan kunnen wij Westerlingen doorgronden waar deze maatschappij om vraagt. Alleen dan kunnen we onze denkkracht bij hun daadkracht voegen, onze will-power koppelen aan hun way-power. En de juiste verbinding maken, die van toegevoegde waarde is.

Want de energieën van onze twee continenten heb ik als complementair ervaren, als yin en yang. Laten we dus vooral gezamenlijk verder gaan en elkaar aanvullen en kruisbestuiven! Laat het licht, dat ik al overduidelijk door de kieren zie schijnen, ons daarin bemoedigen!