2-10-2017

Getrouwd blijven is een keuze

Als reporter was ik op bezoek bij Lucy (47) en Joseph (56). Jarenlang liepen de spanningen in hun relatie hoog op, onder andere door het alcoholprobleem van Joseph. Als hun zoontje omkomt bij brand in hun huis, beschuldigt ze Joseph van nalatigheid. De situatie lijkt uitzichtloos. Toch zijn ze nog bij elkaar, mede dankzij hulp van St. Martin, een partnerorganisatie van Mensen met een Missie.

Joseph is een timide man. Hij doet zijn verhaal en houdt zich de rest van het gesprek op de achtergrond. “Toen ik Lucy ontmoette was ze een alleenstaande moeder met twee kinderen. Samen kregen we zeven kinderen, drie keer een tweeling. Na de geboorte van de eerste tweeling, begon ik met drinken. Al het geld ging op aan drank, er was geen geld om de kinderen naar school te laten gaan. In 2008 overleed ons zoontje van negen maanden. Hij kwam om bij een brand in ons huis. Dit heeft mij heel erg veel verdriet gedaan. Ik heb het mezelf altijd verweten dat ik toen niet thuis was, maar ergens aan het drinken was.”

Ik heb mezelf altijd verweten dat ik aan het drinken was.

Joseph laat trots zijn trouwring zien

Therapie

Lucy en Joseph hadden in die tijd vaak ruzie, wat gepaard ging met huiselijk geweld. “Pas toen Lucy naar St. Martin stapte en we therapie kregen, zag ik in hoe fout ik bezig was. Vrijwel al het geld ging op aan alcohol en ik had totaal geen aandacht voor mijn kinderen. Ik stopte met drinken en zag wat een fantastische kinderen we hadden. We waren voor de wet getrouwd, maar het ging nu zo goed dat we besloten om ook voor de kerk te trouwen.”

Pas toen we therapie kregen, zag ik hoe fout ik bezig was.

Geen verantwoordelijkheid voor gezin

Lucy vult het verhaal aan: “De dood van ons zoontje was de druppel die de emmer liet overlopen, maar eigenlijk startte het al eerder. Joseph ging bij me weg toen ik vijf maanden zwanger was van de eerste tweeling. Zelfs de bevalling moest ik in mijn eentje doen, thuis. Met een scheermesje sneed ik mijn navelstreng door. Maar ik had totaal geen pijn, God heeft me bijgestaan.” Lucy vertelt verder. “En toen een van onze zoons in het ziekenhuis lag met rabiës, had hij geen geld voor de behandeling. Dat moest ik zelf bij elkaar sprokkelen. Hetzelfde gold voor het schoolgeld.” Ze verheft haar stem: “Hij is de vader van zeven kinderen, maar steeds opnieuw nam hij die verantwoordelijkheid niet! Het werd me echt te veel en het maakte mij heel kwaad. Ik moest en zou voor mezelf en de rechten van mijn kinderen opkomen!”

Ik had totaal geen pijn, God heeft me bijgestaan.

Lucy maakt kleren voor dorpsgenoten

Creatief talent

“Van nature ben ik een leider en wil graag het heft in eigen hand nemen. Dankzij een microkrediet kan ik nu iets doen met mijn creatieve talent. Ik schrijf gedichten, regisseer toneelstukken en maak decors. Met een lening heb ik zelfs een eigen cd uitgebracht. Hiervan zijn er ongeveer 500 verkocht en ik ontvang nog steeds royalties. En dorpsgenoten weten me te vinden als ze nieuwe kleren nodig hebben.”

Vroeger was ik alleen bezig met overleven, nu kan ik iets doen met mijn talent.

Ommekeer

“Het inschakelen van hulp van de sociale werkers van St. Martin was de ommekeer in mijn leven. Nu kan ik iets doen met mijn talent en kan ik mezelf ontwikkelen. Eerder was ik alleen bezig met overleven, dat slokte al mijn energie op.”

Getrouwd blijven is een keuze

Lucy heeft net een eigen boek geschreven ‘Marriage for choose’. De inhoud ken ik niet, maar ik vind het een toepasselijke titel.
Bij elkaar blijven is voor haar een keuze, een vrij rationele vermoed ik. Hun huwelijk geeft structuur en balans. De lening is terugbetaald, ze hebben genoeg eten en de kinderen gaan naar school. Ze telt haar zegeningen: het leven van een alleenstaande moeder is minder aantrekkelijk.”

Lucy laat trots haar schilderij zien

In het bijzijn van Joseph zegt ze: “Ik heb hem in mijn hoofd begraven, al tijdens zijn leven. Ik heb vrede met het heden.” Wat vindt Joseph ervan? Hij lijkt zich te berusten in zijn lot. Hij heeft haar zien opbloeien tot een kunstenaar. Misschien is hij vooral dankbaar dat Lucy ondanks alles nog bij hem is en hem een nieuwe kans heeft gegeven.

Zonder een steuntje in de rug zou Lucy niet zijn waar ze nu is.

Powerwoman

Lucy laat me trots haar zelfgemaakte schilderij zien en wijst op de olifant: “Even if you have the power of an elephant, you can’t do everything with your own power.” Een vrouw met power is ze zeker, en de turbomotor van haar gezin. Het schilderij slaat de spijker op zijn kop: in haar eentje en zonder hulp had ze zich niet zo kunnen ontwikkelen.

23-10-2017

Mensenshandel

Mensenhandel is een complex thema. Soms ‘helpt’ een mensenhandelaar duizenden vluchtelingen hun land te ontvluchten en naar een veiliger land te komen. Maar mensenhandel leidt ook tot gedwongen prostitutie en… lees verder

Reporter: Nienke van Duinkerken
Land: Kenia

20-10-2017

Bedankt!

Na twee weken door Kenia te hebben gereisd, vliegen we terug naar Nederland. Een bijzondere ervaring rijker. Ik wil alle donateurs bedanken voor hun steun aan deze projecten. Het zijn… lees verder

Reporter: Arnold Linnewiel
Land: Kenia