15-02-2017

Frustratie is een luxe voor Dalits

Frustratie is één van mijn motivaties om met 100 reporters mee te doen. Frustratie over kastendiscriminatie en de grote onwetendheid rondom deze gigantische problematiek. Gigantisch qua hoeveelheid mensen die er slachtoffer van zijn, circa 300 miljoen in Zuid-Azië! Maar ook gigantisch wat betreft de aard van deze discriminatie, het geïnstitutionaliseerde karakter ervan en de uitingsvormen.

“Voor Dalits is frustratie een luxe”, zegt Fr. Yesumarian van het Dalit Human Rights Centre in Tamil Nadu. En hij heeft volkomen gelijk uiteraard. Voor hen telt de strijd met de dagelijkse realiteit, een overlevingsstrijd voor de meesten. Gelukkig is de emancipatie van Dalits een onomkeerbare beweging geworden, dankzij degenen die tegen de klippen op zichzelf hebben opgewerkt en zich nu inzetten voor de mensenrechten van Dalits. Yesumarian is daar zelf een sterk voorbeeld van, en zo ontmoeten we op deze reis meerdere mensen die onze bewondering dubbel en dwars verdienen, juist omdat hetgeen waartegen ze in opstand komen zo gruwelijk is en zo ontzettend hardnekkig.

Tijdens de reis ontmoeten we meerdere bewonderenswaardige mensen

‘Hidden apartheid’

We zijn alweer een paar dagen thuis als er op Facebook een filmpje voorbij komt over de holocaust. De boodschap van het filmpje is dat de holocaust niet begon met gaskamers, maar met het wegkijken van wat er werkelijk gebeurde door goeie mensen. Ik ontkom niet aan de vergelijking met India. Ook hier is sprake van hetzelfde fascistische gedachtegoed, waarbij mensen ingedeeld worden in ‘unter-‘ en ‘übermenschen’, en ook hier is sprake van systematische onderdrukking en vernietiging van mensen. Dagelijks worden in India, zonder dat dit ooit bestraft wordt, zeker vijf mensen vermoord alléén maar omdat ze Dalit zijn. Gerekend over de tijd dat kastendiscriminatie al bestaat, hebben we het dan over onvoorstelbaar grote aantallen. “Wir haben es nicht gewusst”, daar hoef je ten aanzien van de holocaust niet meer mee aan te komen. Maar is het ten aanzien van kastendiscriminatie, ook wel eens ‘hidden apartheid’ genoemd, wel legitiem om te claimen dat we er niets van weten?

Dagelijks worden in India vijf mensen vermoord alléén omdat ze Dalit zijn

Donkere kant van India

Vraag een willekeurige voorbijganger over Dalits of kastendiscriminatie, en al gauw zal blijken dat vrijwel niemand deze termen of begrippen kent. India wordt juist over het algemeen geassocieerd met spiritualiteit, yoga, meditatie, geweldloosheid en Gandhi. Maar erger wordt het als je wetenschappelijke stukken en beleidsnotities bekijkt: ook hier blijkt dat de dimensie van kaste vaak totaal ontbreekt in een analyses. Hetzelfde gold voor mijzelf: ik was afgestudeerd in de culturele antropologie, mijn Sri Lankaanse, boeddhistische echtgenoot droeg de kastenaam “Ungamandadige”, ik had in Sri Lanka gewoond en onderzoek gedaan, was in India en Nepal geweest en had over de positie van vrouwen daar geschreven. Maar mijn ogen voor de werkelijke betekenis van ‘kaste’ en de verstrekkende gevolgen ervan voor mensenrechten werden me pas veel later duidelijk toen ik in de diepte te maken kreeg met Dalit organisaties.

India wordt meestal geassocieerd met spiritualiteit, yoga en geweldloosheid

dalits kastediscriminatie

Waarom is kastendiscriminatie zo onbekend?

Deze enorme onbekendheid heeft denk ik in elk geval een paar redenen. Zo hebben we geen goed begrip van wat ‘kaste’ nou eigenlijk is. We vergelijken het bijvoorbeeld wel eens met ‘klasse’ en denken dat het vergelijkbaar is met de standenmaatschappij zoals wij die vroeger ook gekend hebben. Bovendien maakt de Indiase regering er enorm werk van om de realiteit van kastendiscriminatie in de doofpot te stoppen. Ik herinner hoe parlementariërs in het Europees Parlement schetsten hoe ze bedreigd werden door India als ze zich wilden uitspreken over deze zaken.

De Indiase regering stopt het probleem in de doofpot

Internationale solidariteit

Hoe belangrijk die internationale solidariteit is voor de Dalits, blijkt ook weer tijdens onze reis voor Mensen met een Missie. “Zonder bemoeienis van buitenaf, staan wij als Dalits totaal alleen tegenover een regering waartegen we nauwelijks iets kunnen beginnen”, horen we meerdere keren van de mensen die we spreken. Deze ontmoetingen sterken mij zelf ook weer: ik zal blijven proberen mijn frustratie om te zetten in iets vruchtbare solidariteit!

Wil je net als Jolanda opkomen voor de Dalits in India?

Doneer