12-09-2016

En ik dacht nog dat het een relaxte dag ging worden…

Zondagochtend 7 uur opstaan en half 8 ontbijten. En dat vrijwillig. Om gezamenlijk een Keniaanse Rooms-katholieke kerkdienst bij te wonen. Hmm, in Nederland draai ik me dan nog wel eens om in mijn bed. Maar niet vandaag.

De dienst verbaast en ontroert me. Als blanken vallen we wel (een beetje) op. Maar ik herken de rituelen en gebruiken en voel me oprecht onderdeel van de groep. De structuur van de mis is dezelfde als in Nederland en ik kan haast gedachteloos mee doen. Wekelijkse zondagsmis in mijn jeugd betaalt zich nu uit, de Engelse gebeden bid ik hardop mee in het Nederlands. Ik voel me wonderlijk verbonden.

Kille realiteit achter gemoedelijke sfeer

’s Middags maken we een wandeling door Nairobi. Daar gaan we ook eten. Eerst een wandeling door het Uhuru-park. Het weer is prachtig en het park eveneens. Verder de stad in. Rolschaatsende mensen op een plein. Grote kantoorgebouwen vormen het hart van Nairobi. Een heerlijke wandeling op een mooie zondagmiddag.

Maar wat me het meest zal bij blijven is de korte ontmoeting met een jongetje op straat. Een jongetje bedelend om geld. Lichtelijk high van de lijm. Natuurlijk heb ik niets gegeven. Daar is de jongen niet mee geholpen, uiteindelijk. Net zo min als die andere jongens die we tegenkomen. De jongens die we steeds vriendelijk glimlachend toch niets geven.

Maar ineens raakt het me. Deze jongen zal waarschijnlijk nooit de 15 jaar halen.

Maar ineens raakt het me. Ik weet dat die jongen, amper 9 of 10 jaar oud, nauwelijks ouder dan mijn dochter, waarschijnlijk de 15 jaar nooit zal halen. En ik kan er niks aan doen…… Ik voel me zo ontzettend machteloos. We lijken dit soort bedelende, verslaafde jongens haast normaal te zijn gaan vinden in de grote stad. Maar dat is het niet! Ik weet dat ik al het leed van die kinderen niet op mijn schouders kan nemen, maar ik wil er voor even wel heel erg bij stil staan! Omdat het negeren of ontkennen me nog veel verdrietiger maakt.

Ik voel me zo ontzettend machteloos.

Dus moest dit stukje nog even getypt. Met tranen in mijn ogen en over mijn wangen. En dan moeten de echte bezoeken nog gaan beginnen…..morgen weer om 6 uur op.

23-10-2017

Mensenshandel

Mensenhandel is een complex thema. Soms ‘helpt’ een mensenhandelaar duizenden vluchtelingen hun land te ontvluchten en naar een veiliger land te komen. Maar mensenhandel leidt ook tot gedwongen prostitutie en… lees verder

Reporter: Nienke van Duinkerken
Land: Kenia

20-10-2017

Bedankt!

Na twee weken door Kenia te hebben gereisd, vliegen we terug naar Nederland. Een bijzondere ervaring rijker. Ik wil alle donateurs bedanken voor hun steun aan deze projecten. Het zijn… lees verder

Reporter: Arnold Linnewiel
Land: Kenia