3-10-2018

Boliviaanse jongeren gaan het anders doen

In mijn vorige blog legde ik uit waarom Buurtzorg in Nederland en zelfzorg (autosociocuidado) veel overeenkomsten vertonen. In Bolivia heb ik aan verschillende workshops mogen deelnemen om te ervaren wat er wordt gedaan om zelfzorg te vergroten. In vertel je in dit blog waarom de workshops met jongeren mij het meeste zijn bijgebleven.

Het veranderen van destructief gedrag kan alleen maar worden aangepakt als dit van onderop wordt vormgegeven en dat begint bij de jongeren. Deze jongeren hebben de toekomst! Ik merkte overal dat zij écht bereid zijn om het anders te doen dan hun ouders. Zij willen een gelijkwaardige samenleving zonder (huiselijk) geweld.

Ik merkte overal dat zij écht bereid zijn om het anders te doen dan hun ouders.

Ombuigen van paradigma’s

In Bolivia zijn er workshops bekostigd door Mensen met een Missie die zijn bedoeld voor jongeren die (persoonlijk) leiderschap in zich hebben. Op school worden talentvolle jongeren uitgekozen door docenten of het schoolbestuur, om deel te nemen aan workshops gericht op gendergelijkheid en nieuwe vormen van mannelijkheid (masculinidad). Als een jongere minderjarig is, moeten de ouders toestemming geven voor deelname. Wat vooral wordt geleerd is op een gelijkwaardige manier kijken naar de vrouw-manrelatie. Daarvoor wordt van alles uit de kast gehaald: het ombuigen van paradigma’s, maar ook het interpreteren van de bijbel op een nieuwe, vrouwvriendelijke manier.

Jongeren leren op een gelijkwaardige manier kijken naar de vrouw-manrelatie.

Energetische lading

Ik ben een actieve vrouw die het fijn vindt om zelf te ervaren wat een workshop doet. Tijdens een van de vele workshop heb ik me beschikbaar gesteld om voor de groep te gaan staan. De andere deelnemers plakten – met geeltjes – stereotype vrouwen-kwaliteiten op mij. De Boliviaanse Victor – in het dagelijks leven advocaat – kreeg stereotiepe mannelijke kwaliteiten op zich geplakt. Energetisch en geestelijk deed dat het een en ander met ons, waarover we nadien met elkaar in de groep spraken. Een mooie ervaring. Na afloop vroeg ik aan Victor waarom hij de workshop volgende. Hij vertelde dat hij gewelddadig was. Dat had ik niet verwacht. Hij is intelligent en goed ontwikkeld. Echter, het familiesysteem ten aanzien van ongelijkheid en gewelddadigheid tegen vrouwen is zo heftig en hardnekkig dat huiselijk geweld in alle lagen van de Boliviaanse maatschappij voorkomt.

Victor vertelt dat hij meedoet aan de workshops omdat hij gewelddadig was

Continuïteit door celdeling

Het stemt mij blij te weten dat ook in Bolivia sprake is van zogenaamde celdeling. Wanneer iemand de workshops twee jaar heeft gevolgd, begrepen heeft waar het allemaal om gaat en leiderschapskwaliteiten heeft, wordt hij of zij geschikt geacht om zelf de training te geven. Zij zijn dan ervaringsdeskundigen, zowel vanuit de problematiek als vanuit de scholing. Van onderop vindt dus de celdeling plaats, wat allemaal nieuwe krachtige cellen oplevert, die op hun beurt hun kennis en ervaring weer delen en waar anderen weer van kunnen leren. Een prachtig zelfsturend systeem!

Geschikte deelnemers geven zelf training na twee jaar zelf workshops te hebben gevolgd.

Mijn helden

De Boliviaanse jongeren zijn voor mij de helden die proberen het verschil te maken door op te staan voor een gendergelijke en geweldloze samenleving. Zij willen met ondersteuning van Mensen met een Missie zelf het goede voorbeeld geven en zorgen dat anderen jongeren delen in hun kennis. Er wordt veel geïnvesteerd in kennisoverdracht. Deze jongeren hebben de drive om de wereld mooier te maken, ze zetten zich in voor een wereld zonder geweld en voor gelijkwaardigheid voor zowel vrouwen als mannen.

De deelnemers plakken – met geeltjes – stereotype vrouwen-kwaliteiten op Francoise

31-10-2018

Moed

Bijna een maand is alweer voorbij sinds ik terug ben uit Bolivia, maar er is nog geen dag geweest dat ik er niet even aan heb teruggedacht. De reportersreis voor… lees verder

Reporter: Carol Dohmen
Land: Bolivia