20-03-2017

Missie in Bolivia

Er is natuurlijk genoeg ellende in de wereld. We lezen in de krant over Syrië, Irak, Eritrea… Bolivia kennen we slechts uit reisgidsen. “Ontdek de resten van een oude beschaving en bezoek de kleurrijke inheemse bevolking”.

Dat levert natuurlijk prachtige plaatjes op. Na een reis als reporter met Mensen met een Missie weet ik inmiddels meer.

Hun mond is letterlijk gesnoerd

Het zijn de vrouwen in Sucre die huilend hun verhaal vertellen en ons hard raken. Over hoe je man jou en je kinderen dagelijks in elkaar timmert, je neus en kaakbeen gebroken zijn, maar de politie en arts je niet helpen. Je man kan niet tegen je huilende baby en om het hem af te leren dompelt hij de baby onder in een emmer met koud water, je baby overlijdt de dag daarna. Je man vertelt dat als je aangifte doet, hij je doodmaakt. Je hebt toestemming van je man nodig om voorbehoedsmiddelen te gebruiken of als je abortus wilt. De mond van deze vrouwen is letterlijk gesnoerd, dood en bedreiging liggen constant op de loer en er zijn nauwelijks middelen om er iets tegen te doen.

Dood en bedreiging liggen constant op de loer.

Missie Renske

Renske in gesprek met een Boliviaanse vrouw

Het klinkt wat soft: bewustwording

Ik dacht: hoezo bewustwording, hoe doe je dat dan, is dat echt nodig? Ja! Veel vrouwen ontkennen het geweld, zijn onwetend over hun rechten, durven niets te doen uit angst. Dus bewustwording dat je iets waard bent, rechten hebt en misschien regie over je eigen leven kan voeren is stap één. Beleidsbeïnvloeding zodat rechters, politie, artsen en advocaten ook gaan meewerken, is het andere belangrijke thema dat gesteund wordt door Mensen met een Missie.

Veel vrouwen ontkennen het geweld, zijn onwetend over hun rechten.

Geloof, hoop en liefde

Met eigen ogen heb ik gezien dat vrouwen het voor hun zo belangrijke geloof weer terugvinden, weer hoop voor de toekomst hebben en weer een klein beetje liefde van hun medemens ervaren. Dat vrouwen in plaats van fluisteren weer leren praten, hoe ze een zelfstandig leven opbouwen, weer zelfvertrouwen krijgen en hoe ze hun kinderen en vooral zoons kunnen opvoeden. Ze voelen zich veel sterker en zijn ontzettend dankbaar.

In plaats van fluisteren weer leren praten.

Missie

Bij een Boliviaanse gemeenschap aan de rand van Sucre

En die mannen dan, moeten zij ook niet veranderen?

Ik dacht: “Worden nu al die lieve kleine jongetjes van die gruwelijke machisto’s?” Als je wordt opgevoed met geweld en het idee dat je stoer en hard moet zijn, ja. En dat geef je ook weer door aan je kinderen. Mannen zijn dus net zo goed slachtoffer. Ze zijn wat lastiger te bereiken maar gelukkig zijn er lokale organisaties die workshops geven aan mannen; in kerken, op scholen, universiteiten en zelfs op de politieacademie. En er is veel aandacht voor opvoeding; een belangrijke sleutel voor verandering.

Opvoeding; een belangrijke sleutel voor verandering.

Geitenwollen sokken

Eerlijk is eerlijk, ik heb toch even aan geitenwollen sokken gedacht. Ik heb mijn vraagtekens gezet achter de religieuze wortels van Mensen met een Missie. Die wortels zijn wat mij betreft niet zo relevant, wel dat ze samenwerken met lokale, religieuze organisaties want de bevolking is zeer gelovig en het is juist via kerken en (progressieve) religieuze leiders en organisaties dat mannen en vrouwen overtuigd kunnen worden van een andere manier van samenleven. En ik was overigens op stap met zeven reporters waarvan niemand geitenwollen sokken droeg, integendeel.

Eerlijk is eerlijk, ik heb toch even aan geitenwollen sokken gedacht.

Bolivia Missie

Boliviaanse vrouwen bij Sucre in traditionele dracht

‘Fan’

Na een reis als reporter met Mensen met een Missie wordt je vanzelf ‘fan’. Ik begrijp de problemen van het land veel beter en ik heb gezien waar het geld aan besteed wordt. Heel veel buitenlandse fondsen werken op projectbasis en stoppen na twee jaar, als het zogenaamde ‘resultaat’ bereikt is. Mensen met een Missie is één van de weinige organisaties die een langdurige relatie aangaat met lokale organisaties en dat is – als je een cultuur van geweld wilt helpen veranderen- heel erg nodig. Natuurlijk worden de resultaten ook gemeten, we kregen van een lokale organisatie uitgebreide spreadsheets gepresenteerd.

Mensen met een Missie is één van de weinige organisaties die een langdurige relatie aangaat met lokale organisaties.

Wanneer komen jullie terug?

We werden 100 keer welkom geheten, 100 keer bedankt en er werd 100 keer gevraagd wanneer we terugkomen. Deze mensen en organisaties snakken naar aandacht en willen niet vergeten worden. Logisch! Dat gebeurt natuurlijk makkelijk tussen alle andere ellende in de wereld. Bij mij zitten ze voor altijd in mijn hart. Ik hoop maar dat ik dat kan overbrengen.

Doneer!

‘De cirkel van geweld doorbreken en de liefde hervinden!’ Misschien een goede slogan voor in de reisgidsen bij reizen naar Bolivia? Ik zeg als ‘fan’ en recht uit het hart: Doneer aan Mensen met een Missie, ook Bolivia kan het niet missen!

Doneer