8-03-2018

Door het leven getekend

Oog in oog zit ik met een Mona Lisa, 53 jaar oud. Ze schuift wat verlegen op haar stoel heen en weer. Ik probeer oogcontact te zoeken, soms vang ik net haar blik, maar dan duiken haar ogen gauw naar beneden naar haar kleurrijke rok.

Ze is een hindoe-vrouw die op 17-jarige leeftijd hopeloos verliefd werd op een christelijke jongen. Beide families gaven goedkeuring aan dit prille geluk. Ze trouwden en werden gelukkig. Het geluk breidde zich na zeven jaar uit met twee mooie kinderen. Het leven zag er zorgeloos en liefdevol uit. “I was really happy”, aldus Mona Lisa.

Slagveld van geweld

In 2008 kantelde haar leven 360 graden. Haar familieleven stortte als een kaartenhuis in elkaar door het overlijden van haar man. De dood werd veroorzaakt door opeenvolgende gebeurtenissen. In de omliggende dorpen werd een priester vermoord door de Maoïsten, een communistische groep verspreid over aan aantal plekken in India. De Maoïsten schoven de schuld in de schoenen van de hindoes. Daardoor ontstonden er grote problemen tussen de christenen en de hindoes. Groepen die ooit vredig samen gingen, veroorzaakten nu een slagveld van geweld.

Hij werd levend verbrand onder het dak van God: de kerk.

So many fights and fear, we had to run!”, vertelt Mona Lisa.We vluchtten naar het bos. Na een dag vertoeven in de bergen besloot mijn man naar ons dorp terug te gaan om te kijken hoe het met zijn ouders was. Ik verbood het hem, maar hij ging toch. He couldn’t control himself. Toen hij het dorp naderde, werd hij met stenen geslagen. Uiteindelijk werd hij levend verbrand onder het dak van God: de kerk.

Hartverscheurend

Relatives called me: Your husband is death.” Een vroege ochtend die normaal zo vredig begon, werd Mona Lisa’s grootste nachtmerrie. Haar brein schakelde over naar de overlevingsstand. In de jungle voelde ze hartverscheurende pijnen en verdovende gevoelens. Ze was compleet in shock. Uiteindelijk, na drie dagen, vluchtte ze met haar kinderen het bos uit. Na kilometers lopen en omringd met treiterende mensen, kwam ze bij een reliefcamp terecht. Een veilige plek.

Mijn leven opnieuw opbouwen kost moeite en doet dagelijks pijn.

“Het leven daar was een hel. Er was geen onderwijs, amper te eten en het slapen gebeurde met vele mensen op één vierkante meter. Daarnaast was het verdriet om mijn man enorm. Met behulp van bekenden kon ik uiteindelijk een huisje huren, mede omdat ik zorg moest dragen voor mijn gehandicapte zus. Mijn leven opnieuw opbouwen kost moeite en doet dagelijks pijn. Meerdere momenten op een dag bidden, draagt ertoe bij dat ik de stortvloed aan emoties kan hanteren. Alles wat er is gebeurd een plek geven, lukt nog niet. When I see other people I am happy, when I am on my own I feel sadness and grieve.”

Geluk is een moeilijk onderwerp voor Mona Lisa. In eerste instantie lijken haar kinderen haar enige vorm van geluk. Haar dromen lijken met de dood van haar man mede te zijn vermoord. Uiteindelijk, met wat omwegen, kom ik dichter bij haar hart en kan ze openlijker spreken over haar toekomstbeeld. Ze wil graag een eigen kledingwinkel. Nu verkoopt ze vanuit huis, maar dat levert te weinig op om haar kinderen van te laten studeren. Ze heeft 1800 euro nodig om haar droom mogelijk te maken. Snel glijden mijn vingers in de tas, om te zoeken naar overgebleven munten en briefgeld. Dit om haar enige hoop te geven voor een toekomst. Een klein beginnetje op hopelijk meer…

Tekst: Mascha
Beeld: Linda

Wil jij net als Mascha en Linda een betere toekomst voor mensen als Mona Lisa? 
Doneer nu